Artykuły
Chart – przedstawienie prototypu
Poza estetycznym wyglądem, zgrabnym kształtem, ośmiolitrowym zbiornikiem paliwa oraz wygodnym siodłem dla 2 osób, wykorzystano w nim szereg rozwiązań nie spotykanych do tej pory w motorowerach. Komfort jazdy poprawiły amortyzatory przednie oraz tylne z tłumieniem hydrokinetycznym, a 25W żarówka reflektora pozwoliła na uzyskanie lepszej widoczności. Przewidziane były również kierunkowskazy, które były zasilane z akumulatora 6V oraz światło „stop", choć nie jest to było to obowiązkowe wyposażenie motoroweru. Prototyp posiadał prędkościomierz o napędzie z wałka zdawczego skrzyni biegów, licznik kilometrów, elektryczny sygnał dźwiękowy. Takie wyposażenie za chwile może okazać się, że pojazd ten jest jakby lekkim motocyklem, tyle że z ograniczeniem prędkości. Podobieństwo to dodatkowo pogłębia nowoczesny osprzęt kierownicy, taki jak spotkać można w MZ ETZ. Wygodny do manipulacji przełącznik zmiany światło oraz urządzenie pozwalające na wyłączenie zapłonu zblokowane zostało w estetycznej obudowie. Obraz ten uzupełniają bezpieczne dźwignie hamowania, zamocowane lusterka wsteczne oraz dodatkowa regulacja naciągu linki hamulca. Natomiast na lewej części kierownicy znajdowały się przyciski włączania kierunkowskazów oraz sygnału dźwiękowego. Chart 310 miał bębny o średnicy 125 mm (do tej pory wykorzystywano 97,5), co znacznie poprawiło skuteczność hamowania. Ogumienie: przód 17 cali x 2 1/2, tył 17 cali x 2 3/4.W IV kwartale 1987 r. planowano wyprodukować ich aż 3500 sztuk. W roku następnym Romet obiecał już liczbę piętnastu tysięcy tych motorowerów, przy jednoczesnym utrzymaniu produkcji ok. 40 tys. Ogarów. Zatem do roku 1989 z taśm schodzić były 2 psy myśliwskie. A może podjąć się produkcji nowego modelu w 2 wersjach? Wolniejszej do 50 km/h oraz szybszej, którą po prostu można by było nazwać motocyklem razem z wynikającymi z tego konsekwencjami jak np. obowiązkiem jazdy w kasku ochronnym.